“Özal iktidarının basına dönük bakışı olumsuzluklarla yüklü. Demokrasiye aykırı yöntemlerle basını “hizaya getirme” heves ve çabalarının yaygınlaştığı dikkati çekiyor. Hem yasal hem ekonomik araçlara başvurularak gazetelerin yayın politikalarını etkilemenin yolları aranıyor. Bu alanda bazı başarılar kazanıldığına ilişkin belirti ve örneklerden de söz edilebilir… Örneğin, meslektaşımız Nazlı ILICAK uzunca bir süredir Tercüman’ın birinci sayfasındaki köşesinde gözükmüyor.
Yazılarını neden kesti?
Deniyor ki; Tercüman mali sıkıntı içinde; bu yüzden iktidarın baskılarına açık hale geldi; sonuç, hiç olmazsa Nazlı ILICAK’ın bir süre için Tercüman yazarlığına veda etmesi olmuştur.siyasal iktidarın bu konuda Tercüman işverenine baskı yaptığı doğru mu?
İkinci örnek Günaydın gazetesiyle ilgili. Kamu bankalarının seçim öncesinden başlayarak Günaydın’a gitgide yoğunlaşan bir ilan ambargosu uyguladıkları belirtiliyor. Bazı banka genel müdürlerinin “Ne yapalım, emir yüksek yerden!” dedikleri biliniyor!
Günaydın grubu bir başka açıdan da baskı altında! Bu grubun bir üyesi olan Tan gazetesi “Muzır Yasası”ndan dolayı 900 milyon liralık para cezası ödemek durumunda…
Özal iktidarının başarı grafiği inişe geçerken basına dönük baskı grafiği yükselişe geçiyor. Bu durum, demokrasi kültüründen yoksunluğu gösteriyor. İktidar her rejimde vardır. Muhalefet ve özgür basın ise yalnız demokrasilere özgüdür. Bir rejime demokratik niteliğini kazandıran, muhalefetin varlığıdır.
Bizden uyarması, Sayın Özal.”
12 Mart 1988 tarihinde Hasan CEMAL, Cumhuriyet’teki köşesinde yazmış!
Değiştir gazete ve kişi adlarını, aynı metni bugün yayınla; bir Allahın kulu itiraz etmez!
Türk Tarihi tekerrürden ibarettir!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder